Trump Döneminde ABD’de Sınıf Mücadelesi, Evanjelik Siyonizm ve İran Savaşı: Çok Boyutlu Bir Eleştiri
Sefa Yürükel
Donald Trump’ın yeniden iktidara gelmesiyle birlikte ABD siyasetinde belirginleşen eğilimler, ülkenin hem iç hem de dış politikasında derin bir dönüşüme işaret etmektedir. Bu dönüşümün en çarpıcı boyutlarından biri, Evanjelik Hristiyan Siyonizminin artık bir lobi faaliyeti olmaktan çıkıp devlet politikasının ayrılmaz bir parçası haline gelmesidir . Bu durum, ABD’nin Ortadoğu politikasını, özellikle de İran’a yönelik tutumunu doğrudan etkilemektedir. İkinci olarak, bu dış politika yönelimi, İsrail’e koşulsuz bağımlılık olarak eleştirilmekte ve bölgesel bir savaş riskini körüklemektedir . Üçüncü ve belki de en kritik boyut, bu savaş ve müdahaleci politikaların maliyetinin, zaten yaşam pahalılığı kriziyle boğuşan Amerikan emekçi sınıfına yüklenmesidir . Bu makale, bu üç dinamiği birbirinden bağımsız olgular olarak değil, birbirini besleyen bir krizler zinciri olarak ele almakta ve Trump’ın siyasi geleceğini tehdit eden “sonu”nun bu zincirin kırılma noktalarında aranması gerektiğini öne sürmektedir.
Evanjelik Siyonizmin Devlet Politikasına Dönüşmesi ve İran Savaşı
Trump döneminde Evanjelik Siyonizminin etkisi, geleneksel realist dış politika parametrelerinin ötesine geçerek belirleyici bir konuma yükselmiştir. Mehmet Ali Çiçekdağ’ın ifadesiyle, “Son Trump dönemiyle birlikte Hristiyan Siyonizmi artık yalnızca bir lobi faaliyeti olmaktan çıkmış, devlet politikasının bizzat kendisine dönüşmüştür” . Bu dönüşümün en somut yansıması, İran’a yönelik askeri tehditlerin ve müdahale hazırlıklarının artmasıdır. Evanjelik Siyonist inanç sisteminde İran, kıyamet senaryolarının merkezinde yer alan bir aktör olarak görülmekte ve bu ülkeye yönelik bir savaş, Mesih’in dönüşünü hızlandıracak bir araç olarak yorumlanmaktadır . Bu teolojik çerçeve, Trump yönetiminin üst düzey isimleri arasında karşılık bulmakta ve özellikle Savunma Bakanı Pete Hegseth gibi figürler aracılığıyla askeri karar alma süreçlerine sızmaktadır .
Bu durumun pratik sonucu, ABD’nin İran politikasının rasyonel bir stratejik hesaptan ziyade, İsrail’in bölgesel hedefleriyle ve Evanjelik kıyametçi beklentilerle uyumlu bir şekilde şekillenmesidir. 2026 yılı içinde Trump’ın İran’a yönelik geniş kapsamlı bir bombardıman kampanyasını değerlendirdiğine dair raporlar, bu tehlikeli yönelimi doğrulamaktadır . İsrail Başbakanı Netanyahu’nun ABD’yi İran’a yönelik askeri operasyonlar konusunda sürekli olarak teşvik etmesi, ABD dış politikasının İsrail’in çıkarlarına ne ölçüde bağımlı hale geldiğini gözler önüne sermektedir . Bu bağımlılık, yalnızca bölgesel istikrarsızlığı artırmakla kalmamakta, aynı zamanda ABD’nin uluslararası alandaki meşruiyetini ve diplomatik manevra alanını da daraltmaktadır.
Savaşın Sınıfsal Maliyeti: Yaşam Pahalılığı ve Emekçi Sınıfın Yükü
Trump yönetiminin İran’a yönelik maceracı politikaları ve genel ekonomi yönetimi, Amerikan emekçi sınıfı üzerinde ağır bir yük oluşturmaktadır. Resmi veriler ve muhalefet kaynakları, Trump döneminde ABD’de gelir eşitsizliğinin tarihi zirvelere ulaştığını göstermektedir. 2025 yılı sonu itibarıyla en zengin %1’lik kesim toplam servetin yaklaşık %30’una sahipken, en alttaki %50’lik kesimin serveti %5’in biraz üzerindedir . Bu dönemde CEO maaşları, işçi ücretlerinden 20 kat daha hızlı artmıştır . Trump’ın “İlk Gün” fiyatları düşüreceği vaadine rağmen, haneler gıda, barınma ve sağlık hizmetlerinde artan maliyetlerle karşı karşıya kalmıştır. 2025 yılında Amerikalı haneler, Trump’ın enflasyonist politikaları nedeniyle ortalama 2.120 dolar ek maliyet üstlenmiştir .
İran’a yönelik savaş hazırlıkları ve bölgesel gerilim, bu tabloyu daha da ağırlaştırmaktadır. Askeri harcamaların artması ve petrol fiyatlarındaki dalgalanmalar, doğrudan emekçi sınıfın günlük yaşamını etkilemektedir. Trump’ın İran’a yönelik saldırıların ardından petrol fiyatlarının düşeceğini iddia etmesi , gerçeklerle bağdaşmamaktadır; zira savaş riski, küresel enerji piyasalarında istikrarsızlık yaratmakta ve fiyatları yukarı çekmektedir. Nitekim 2026 ara seçimlerinde Demokratların zaferinin ardındaki en önemli faktörlerden biri, seçmenlerin savaşın ekonomik maliyetinden duyduğu hoşnutsuzluk olmuştur . Trump’ın kendisi bile, İran savaşının Cumhuriyetçilere siyasi zarar verdiğini kabul etmek durumunda kalmıştır . Bu durum, savaşın sınıfsal maliyetinin siyasi bir bedele dönüştüğünü göstermektedir.
Amerikan Halkının Bilinçli Sınıfsal Muhalefeti ve Trump’ın Sonu
Trump yönetiminin savaş ve ekonomi politikalarına karşı Amerikan halkının gösterdiği tepki, bilinçli bir sınıfsal muhalefet olarak nitelendirilebilir. 2026 yılı içinde New York’ta düzenlenen ve binlerce kişinin katıldığı savaş karşıtı yürüyüşte, “Kendi adımıza savaş istemiyoruz” ve “ABD’nin savaş makinesini durdurun” sloganları atılmıştır . Bu eylemlerde dile getirilen talepler, yalnızca pasif bir savaş karşıtlığını değil, aynı zamanda vergi mükelleflerinin parasının Orta Doğu’da yıkım için harcanmasına yönelik aktif bir sınıfsal itirazı da yansıtmaktadır . Protestocular, Washington’un iç sorunları çözmek yerine sınır ötesinde savaş finanse etmesini “stratejik bir körlük” olarak tanımlamıştır .
Bu muhalefetin somut siyasi sonuçları, Trump’ın “sonu”na işaret eden en güçlü göstergelerdir. 2026 ara seçimlerinde Demokratların her iki mecliste de çoğunluğu kazanması, seçmenlerin Trump’ın savaş ve ekonomi politikalarına verdiği tepkinin doğrudan bir sonucudur . Seçim sonuçlarının ardından Trump’ın İsrail’e yıllık askeri yardımı sonlandırma sinyali vermesi, hem iç hem de dış politikada bir çöküşün göstergesi olarak yorumlanmıştır . İsrail’in ABD’deki en değerli stratejik varlığı olan iki partili konsensüs, Netanyahu ve Trump’ın dar, aşırı bir siyasi ittifaka yatırım yapmasıyla ciddi şekilde aşınmıştır . Trump’ın Evanjelik Siyonist tabana ve İsrail’e koşulsuz desteğe dayanan politikası, hem Amerikan emekçi sınıfının ekonomik çıkarlarıyla hem de geniş Amerikan kamuoyunun savaş karşıtı eğilimleriyle çelişerek, kendi siyasi izolasyonunu derinleştirmiştir.
Sonuç
Trump’ın ikinci dönemi, Evanjelik Siyonizmin devlet politikasına dönüşmesi, İran’a yönelik askeri maceracılık ve bunun emekçi sınıf üzerindeki ağır ekonomik maliyetiyle karakterize edilmiştir. Bu üç unsur, birbirini besleyen bir kriz döngüsü yaratmıştır: Teolojik ve ideolojik saiklerle şekillenen dış politika, savaş riskini artırmakta; savaş riski ve askeri harcamalar, yaşam pahalılığını körüklemekte; artan ekonomik yük ise Amerikan halkının bilinçli sınıfsal muhalefetini güçlendirmektedir. Bu muhalefet, 2026 ara seçimlerinde somut siyasi sonuçlar doğurmuş ve Trump’ın hem iç hem de dış politikada geri adım atmasına yol açmıştır. Trump’ın “sonu”, tek bir olaydan ziyade, bu çok boyutlu krizler zincirinin yarattığı birikimsel bir erozyon süreci olarak anlaşılmalıdır. ABD’nin İsrail’e bağımlılığı ve Evanjelik kıyametçiliğinin gölgesinde şekillenen politikalar, yalnızca bölgesel barışı değil, aynı zamanda ABD’nin kendi iç toplumsal dengelerini de tehdit etmeye devam etmektedir.
Kaynakça
- Çiçekdağ, M. A. (2026, 28 Mart). Trump dönemiyle birlikte Hristiyan Siyonizmi devlet politikasının bizzat kendisine dönüşmüştür. Diken.
- Democrats. (2026, 9 Eylül). Trump’s Economy Props Up the Ultra-Rich While Working Families Get Left Behind. democrats.org.
- Aydınlık. (2026, 8 Nisan). Beyaz Saray’da deprem, sokakta öfke: Gazze, Lübnan ve İran için isyan sürüyor. aydinlik.com.tr.
- Rabkin, Y. M. (2026, 23 Mart). Christian Zionists: A Fifth Column? Informed Comment.
- Xinhua. (2026, 3 Kasım). Trump says “in no rush” to decide on further strikes against Iran. english.news.cn.
- The Observer. (2026, 5 Kasım). Netanyahu bet everything on Trump and now Israel is paying the price. observer.co.uk.
- Democrats. (2026, 24 Şubat). The State of Trump’s Economy. democrats.org.
- The Canadian Press. (2026, 4 Kasım). After midterm loss, Trump is left to weigh his next move in Iran war that contributed to GOP debacle. thecanadianpressnews.ca.
- elDiario.es. (2026, 5 Temmuz). Los “teólogos de la corte” de Trump: cómo los evangélicos sionistas bendicen las políticas de EEUU en Oriente Medio. eldiario.es.
