Son zamanlarda dikkatimi çeken bir şey var. İnsanlık galiba iletişim teknolojisinde yeni bir seviyeye geçti. Ancak bu gelişme kamuoyundan gizleniyor.
Çünkü ortalık, evrenden özel bilgi alan insanlarla dolup taşıyor. Nasıl bir sistem kullanıyorlar henüz çözemedim. Telefon mu, telsiz mi, uydu hattı mı, kuantum haberleşmesi mi, yoksa doğrudan Andromeda Galaksisi müşteri hizmetleri mi bilmiyorum. Ama bildikleri şeylerin sınırı yok.
Bir bakıyorsunuz biri kadim devletlerin sırlarını biliyor. Bir bakıyorsunuz diğeri uzaylılarla temas halinde. Bir başkası binlerce yıllık gizli öğretilerin son temsilcisi. Öteki dünyanın enerji haritasını çıkarmış. Beriki galaksiler arası konseyden haber getirmiş. Sanki yeryüzünde yaşayan tek bilgisiz topluluk geri kalan insanlar olmuş.
ESKİDEN BUNUN DAHA MÜTEVAZI VERSİYONLARI VARDI. Mahallede bir kahve falcısı bulunurdu. Fincana bakar, “uzun boylu biri seni düşünüyor” derdi. En azından iddiası makuldü.
Şimdi öyle mi? Şimdi herkes evrenin resmî sözcüsü. Astrologlar gökyüzünün basın bürosu gibi çalışıyor. Tarotçular kader müdürlüğünün saha personeli olmuş. Yaşam koçları insanın kendisinden daha iyi onu tanıyor. Enerji uzmanları görünmeyeni görüyor. Ruhsal danışmanlar bilinmeyeni biliyor.
Ve ilginçtir; bütün bu olağanüstü bilgi kaynakları sosyal medya aboneliğiyle takip edilebiliyor.
Binlerce yıldır saklanan kadim sırlar artık canlı yayında. Uzaylılarla yapılan görüşmeler reels olarak paylaşılıyor. Galaktik bilgiler haftalık abonelik paketine dahil. İnsan bazen merak ediyor: Madem bu kadar kişi evrenin iç yüzünü biliyor, insanlığın çözülmeyen tek bir problemi neden hâlâ duruyor? Madem bu kadar kişi geleceği görüyor, neden geleceği gerçekten gören kimse çıkmıyor?
Belki de asıl mucize; evrenle konuştuğunu söyleyenlerin sayısı değil…
Onları sorgulamadan dinleyenlerin sayısıdır. Ama hikâye burada da bitmiyor. Çünkü bu iş artık yalnızca yıldız yorumlamak, kart açmak veya enerji okumak seviyesinde kalmıyor. Bazıları tarih anlatıyor. Bazıları din anlatıyor. Bazıları devlet anlatıyor. Bazıları millet anlatıyor. Bazıları da insanlığın geleceği adına konuşuyor.
Bir süre sonra insan merak ediyor; Acaba bunların evrenle yaptığı anlaşmada kariyer basamakları mı var?
Çünkü işe enerji uzmanı olarak başlayanların bir kısmı kısa süre sonra kadim sırların taşıyıcısı oluyor. Ardından gizli tarih uzmanı. Sonra jeopolitik yorumcu. Daha sonra milletlerin kaderini açıklayan düşünür.
Bir sonraki aşamada ise insanlık adına konuşmaya başlıyor. Bu gidişle birkaç terfi daha alırlarsa galaksiler arası dışişleri bakanı olacaklar. Bazılarının anlattıklarını dinlerken insanın aklına şu soru geliyor: Bu kadar seçilmiş insan nasıl oldu da aynı döneme denk geldi?
Nasıl oldu da insanlık tarihinin en önemli görevleri sürekli aynı sosyal medya hesaplarına verildi? Neden kadim sırlar abonelik sistemiyle açıklanıyor? Neden galaktik bilgiler üyelik paketlerine dahil?
Neden evrenin en büyük sırları hep canlı yayın saatlerine denk geliyor? Daha ilginç olanı ise bazılarının artık yalnızca bilgi aktarmaması. Bir süre sonra iş, özel bilgi sahibi olmaktan çıkıp özel kişi olmaya dönüşüyor
İmalar başlıyor. Göndermeler başlıyor. İşaretler başlıyor. Kaderin hazırladığı büyük görevlerden söz ediliyor. Tarihin dönüm noktalarından söz ediliyor. İnsanlığın beklediği büyük değişimlerden söz ediliyor. Kimse doğrudan cümleyi kurmuyor belki.
Ama herkesin vermek istediği mesaj aşağı yukarı aynı: “Ben sıradan biri değilim.” “Ben seçilmiş biriyim” “Ben işaretli biriyim” “Ben beklenen kişiyim”
Zaten dikkat edilirse bu hikâyelerde sıradan insan pek bulunmuyor. Herkes seçilmiş. / Herkes özel. / Herkes görevli. / Herkes merkezde. Herkes büyük sırrın bir parçası. Ve ilginçtir ki bütün bu hikâyelerde başrol yine hikâyeyi anlatan kişiye çıkıyor.
Galiba çağımızın en büyük kıtlığı bilgi değil. Sıradanlık. Çünkü artık herkes kadim devletlerin son temsilcisi. Herkes galaktik konseylerin muhatabı. Herkes gizli bilgilerin taşıyıcısı. Herkes insanlığın kaderiyle ilgili kritik görevler üstlenmiş durumda. Normal insan kontenjanı çoktan dolmuş gibi görünüyor.
Belki de bütün bu hikâyelerin içindeki en büyük gizem uzaylılar değildir. Kadim devletler değildir. Galaktik konseyler değildir.
BELKİ DE ASIL GİZEM, İNSANLARIN KENDİLERİNİ EVRENİN MERKEZİNE KOYAN HİKÂYELERİ DİNLEMEYİ NEDEN BU KADAR SEVDİĞİDİR.
Bize neler oluyor demeyin. Milletin üstünde ölü toprağımı var diye düşünmeyin.
İŞTE SİZİN AKLINIZLA OYNAYAN APARATLAR BU MODELDEKİ İNSANLAR.
Uluç Levent ERTURHAN 23.06.2026
