Fazlı KÖKSAL
Bugün 10 Kasım… Büyük Atatürk’ü kaybedeli 88 yıl olmuş…
Bugün Anıtkabir’e gidebilenler kabrini ziyaret edecek… Edemeyenler saygı ile anacak, ruhuna Fatiha’lar, Yasin’ler gönderecek… Dualar edecek, en anlaşılırından… Ama tüm bunlar mahcubiyetimi(zi), utancımı(zı) gidermeyecek.
Her 10 Kasım’da olduğu gibi; yine mahcubum(z), yine utanıyorum (z)…
Sen “Ne Mutlu Türküm Diyene” dedin…
Biz, Türk’üm derken utanmaya başladık… Türk’üm diyene ırkçı damgası yapıştırdık…
Sen “Hayatta En Hakiki Mürşit İlimdir” dedin…
Biz, ilimden başka her şeyi mürşit edindik… Mürşit dediklerimiz arasında ne şaklabanlar var bir bilsen…
Sen, “Türk, Öğün, Güven, Çalış” dedin…
Biz yalnızca öğündük, çalışmadık…
Sen “Yurtta sulh, cihanda sulh” dedin,
Biz ne yurtta barışı sağlayabildik, ne cihan barışına bir katkımız oldu,
Sen “Bilelim ki, milli benliğini bulmayan milletler başka milletlerin avıdır.” dedin..
Biz, milli benliğimizi kaybettik…
Sen “Laiklik” dedin,
Biz, “laiklik dinsizliktir” dedik…
Sen “Sanatsız kalan bir milletin hayat damarlarından biri kopmuş demektir.” dedin,
Biz sanatı önemsemedik, sanatçıya değer vermedik…
Sen “Milli sınırlar içinde bulunan yurt parçaları bir bütündür; birbirinden ayrılamaz.” dedin,
Biz, bölücülüğe karşı elimiz kolumuz bağlı oturduk, seyrettik…
Sen, “Ülkesini, yüksek istiklalini korumasını bilen Türk milleti, dilini de yabancı diller boyunduruğundan kurtarmalıdır.” dedin,
Biz, dilimizi yabancı kelimelerin istila etmesine sessiz kaldık…
Sen, “Ey kahraman Türk kadını, Sen yerde sürüklenmeye değil, omuzlar üzerinde göklere yükselmeye layıksın” dedin…
Biz, kadın tacizlerine, kadın cinayetlerine tepkisiz kaldık, kadının ikinci sınıf yurttaş olmasını önleyemedik…
Sen “Tam bağımsızlık ancak ekonomik bağımsızlık ile mümkündür.” Dedin…
Bizim en anlamadığımız, en uygulamadığımız sözlerinizden birisi bu oldu… Ekonomide tamamen dışa bağımlı hale geldik… Stratejik kuruluşlar da dahil sanayi tesislerimizin çoğunu yabancılara sattık…
Sen “Milli ekonominin temeli, ziraattır.” dedin.
Biz tarımı ve çifçiyi çok ihmal ettik… Tarımda kendi kendine yeten bir ülkeyi, buğdayı, nohutu, mercimeği hatta samanı bile ithal eden bir ülke haline getirdik…
Sen, “Tarih yazmak, tarih yapmak kadar önemlidir. Yazan yapana sadık kalmazsa değişmeyen hakikat insanı şaşırtacak bir nitelik alır.” dedin…
Biz, tarihçi diye ortaya çıkan sahtekârlara, fesli Tanzimat zamparalarına, kendisini emperyalizme armağan eden sözde tarihçilere(!) değer verdik…
Sen kısa sürede pek çok fabrika, iktisadi devlet teşebbüsleri, devlet üretme çiftlikleri kurdun…
Bizi bütün KİT’leri özelleştirdik… Özelleştirme ne kelime peşkeş çektik, yağmalattık…
Sen, “Öğretmenler! Cumhuriyet sizden düşünceleri hür, vicdanı hür, irfanı hür nesiller ister.” dedin..
Bizler, düşüncelerini ve vicdanlarını satan nesiller yetiştirdik…
Sen, “İstiklâl, istikbal, hürriyet, her şey adaletle kaimdir!” dedin…
Biz adalete güveni yok ettik…
Sen, “Asıl önemli olan ve memleketi temelinden yıkan, halkını esir eden, içerideki cephenin suskunluğudur” dedin…
Biz 11 Kasım 1938’den beri susuyoruz…
Bu kıyaslamalarla ilgili yüzlerce sayfa yazabilirim…
Özetle;
Sen ne dedinse, ne yaptınsa, biz tersini yaptık…
Mahcubum(z), utanıyorum(z)…
