İspanya ve Portekiz’deki Yakıt Krizinin Toplumsal Yansımaları: Madrid’den Lizbon’a Bir Öfkenin Anatomisi
Sefa Yürükel
Bu makale, İspanya ve Portekiz’de 2026 yılında yaşanan yakıt krizinin toplumsal ve siyasi sonuçlarını incelemektedir. Orta Doğu’daki jeopolitik çatışmaların tetiklediği Hürmüz Boğazı’nın kapanması, İspanya dizel fiyatlarını hükümet indirimlerine rağmen tarihi zirvelere taşırken, Portekiz dizeli litre başına 1.59 eurodan 2.22 euroya yükseldi; kamyon şoförleri, çiftçiler ve balıkçılar Portekiz otoyollarındaki yavaş sürüş konvoylarından Madrid’deki kitlesel gösteriye uzanan protestolar örgütledi ve Portekiz’deki sendikalar grev eylemini yetkilendirdi. Çalışma, bu krizi İber ülkelerinin enerji bağımlılık yapıları, vergi ve sübvansiyon mekanizmalarındaki farklılıklar ve ortaya çıkan protesto hareketleri çerçevesinde değerlendirmektedir.
Krizin Arka Planı
Jeopolitik Gerilimlerin Enerji Piyasalarına Etkisi
2026 yılının başında Orta Doğu’da tırmanan jeopolitik gerilimler, küresel enerji piyasalarında derin şoklara yol açtı. Şubat sonunda İran savaşının patlak vermesinden bu yana Hürmüz Boğazı’ndan geçen deniz trafiği sürekli kesintiye uğradı. Avrupa Komisyonu, Orta Doğu’daki istikrarsızlığın özellikle dizel ve jet yakıtı için önemli fiyat oynaklığına yol açtığını kabul etmektedir. Reuters’a göre, Eylül ayına kadar Avrupa piyasasında dizel fiyatları, Orta Doğu’dan petrol ürünleri arzının azalması ve AB’nin Rusya’dan enerji ithalatını aşamalı olarak sonlandırma politikası nedeniyle yıl başındaki seviyelere kıyasla iki katından fazla arttı.
İber Enerji Bağımlılığının Yapısal Analizi
İspanya ve Portekiz, enerji yapılarında farklı ancak birbirine bağlı kırılganlıklar sergilemektedir.
İspanya, topluluk normlarıyla düzenlenen yakıt vergileri için AB’nin izin verdiği asgari oranları uygulamaktadır. Ülkenin yakıt fiyatları tarihsel olarak Fransa veya İtalya’dakilerden daha düşük olmuştur, ancak kriz bu avantajın sınırlarını ortaya koydu. Eylül sonunda indirimler dahil ortalama benzin fiyatı litre başına 1.95 euro, dizel ise 1.93 euroydu. OCU, 28 Şubat ile 28 Eylül arasında ortalama benzin fiyatının litre başına 1.48 eurodan 1.935 euroya, yani yüzde 30.7’lik birikimli bir artışla yükseldiğini, dizelin ise 1.437 eurodan 1.931 euroya, yani yüzde 34.4’lük bir artışla yükseldiğini hesapladı.
Portekiz daha da dramatik bir artışla karşılaştı. Dizel fiyatları 27 Şubat’ta litre başına 1.59 eurodan Eylül sonunda litre başına 2.22 euroya yükseldi; organizatörler bu artışı hafriyat sektöründeki şirketler için “tarihi” ve “sürdürülemez” olarak nitelendirdi. Orta Doğu çatışmasının başlangıcından bu yana dizel fiyatı litre başına 60 euro sentten fazla, benzin ise yaklaşık 44 euro sent arttı. 20 Eylül’e kadar yakıt fiyatları, hükümetin ISP yakıt ÖTV indirim mekanizmasının uygulanmasından sonra bile tüm zamanların en yüksek seviyelerine ulaştı.
Krizin Kronolojik Gelişimi
Kriz, 2026 yılının ilk çeyreğinde enerji fiyatlarında kademeli bir artışla başladı ve ilkbahar ile sonbaharda zirveye ulaştı. İspanya’da Mart ayında hükümet, 20 sentten başlayarak 30 Eylül’e kadar her ay beş sent azalan dinamik bir sistem aracılığıyla yakıt yardımı sistemi uyguladı. Ancak durum iyileşmek yerine dizel için kötüleşti ve hükümeti Eylül ayında dizel indirimini 20 sente geri döndürmeye zorladı; benzin ise 5 sente düşürüldü. Durum göz önüne alındığında, 30 Eylül’de yeni indirimler yürürlüğe girdi ve hükümet her iki yakıtı da litre başına 20 sentlik indirime döndürmeyi seçti.
Portekiz’de yakıt fiyatları 7 Eylül’de tarihi zirvelere döndü; dizel 12 sent, benzin ise 9 sent arttı. 20 Eylül’e kadar fiyatlar tüm zamanların en yüksek seviyelerine ulaştı; ISP indiriminden sonra bile dizel ve benzin litre başına sırasıyla yaklaşık 6.5 ve 5 euro sent arttı.
Yakıt Fiyatlarındaki Gelişmeler ve Ekonomik Etkiler
Fiyat Rekorlarının Kırılması
İspanya: OCU, İran savaşının başeklangıcından bu yizana benzin ve dizelin sı hrasıyla yüzükde 30.7 veü yüzde 34.4 birikimli artış kaydettiğini bildirdi. Eylül sonunda 50 litrelik depoya sahip bir benzinli araç sahibi depoyu doldurmak için yaklaşık 85 euro, bir dizel sahibi ise 95 euro ödeyecekti. İspanya’da 4.000’den fazla benzin istasyonunda benzin litre başına 2 euronun üzerindeydi; Madrid, Valensiya ve Barselona ili tüm İspanyollar için gerçeklik haline gelebilecek durumun önünde yer alıyordu.
Portekiz: Dizel, Eylül sonunda litre başına 2.22 euroya ulaşarak 27 Şubat’taki 1.59 eurodan yükseldi. Kamyon protestolarının organizatörleri, artışın şirketler için “sürdürülemez” bir durum yarattığını, bazı işletmeler için yakıt giderlerinin üretim maliyetlerinin yarısından fazlasını oluşturduğunu belirtti. Portmeti, profesyonel dizel üzerindeki litre başına 10 euro sentlik sübvansiyonu yıl sonuna kadar uzattı ve taksi, itfaiye ve sosyal sektör için hedefli desteği 38 milyon euroluk bir paketle yeniden başlattı.
Hükümet Müdahalesi ve Sınırlılıkları
İspanya, yakıt vergileri üzerinde dinamik bir indirim sistemi uyguladı. Sistem Mart ayında 20 sentten başladı ve 30 Eylül’e kadar her ay beş sent azaldı. Ancak dizel durumunun kötüleşmesi hükümeti Eylül ayında dizel indirimini 20 sente geri döndürmeye zorladı; benzin ise 5 sente düşürüldü. 30 Eylül’de yeni indirimler yürürlüğe girdi ve her iki yakıt da litre başına 20 sente döndü. Ekonomi Bakanı Solbes daha önce yakıt vergilerini düşürmenin “yanlış” olduğunu, çünkü tüketimi artıracağını ve talep gerilimi yaratacağını, vergileri düşürmenin ise “kısa vadeli” bir önlem olacağını ve sonunda etkilenen sektörlere karşı “sorunu geri getireceğini” savunmuştu.
Portekiz, profesyonel dizel üzerindeki litre başına 10 euro sentlik sübvansiyonu yıl sonuna kadar uzattı ve taksi, itfaiye ve sosyal sektör için hedefli desteği yeniden başlattı. Maliye Bakanı Joaquim Miranda Sarmento, yakıt destek önlemlerinin “bir süre daha” yürürlükte kalacağını kabul ederek herhangi bir yeniden değerlendirmeyi Orta Doğu çatışmasının gidişatına bağladı. Enerji KDV’sinde indirim yerine gelir destek önlemlerini savundu. Hükümet ayrıca parlamentoya, benzin ve dizel üzerindeki ISP oranlarının düşürülmesine izin veren geçici rejimin 31 Aralık’a kadar uzatılmasını önermeyi planladı.
Toplumsal Tepkiler ve Protesto Hareketleri
İspanya: Madrid’de Kitlesel Gösteri ve Sektörel Öfke
İspanyol protestoları 19 Mayıs’ta Madrid’de kitlesel bir gösteri biçimini aldı. Binlerce kamyon şoförü, artan yakıt fiyatları nedeniyle karşılaştıkları zorlukları protesto etmek için Paseo de la Castellana’da toplandı. Katılımcı sayısı polise göre yaklaşık 5.000, diğer kaynaklara göre ise 10.000 ile 20.000 arasındaydı. Büyük çoğunluğu bir veya birkaç kamyona sahip serbest çalışan sürücülerdi; onlar için durdurulmak, hizmetleri karşılığında aldıkları fiyatlar artık maliyetleri karşılamadığı için pratikte çalışmakla aynı faydayı sağlıyordu.
Protestocuların ana eleştiri hedefi, istifasını talep ettikleri Ulaştırma Bakanı’ydı. Organizatör platformun lideri Manuel Hernández, “başkan” olarak tezahüratlarla karşılandı ve bir kitle idolü olarak muamele gördü. Bir protestocu, “Birkaç ay daha grevde dayanabiliriz” dedi. Göstericiler arasında aile babaları, emeklilik yaşına yakın kişiler, kadınlar (sektörde açık bir azınlık) ve mesleğe yeni girmiş gençler vardı. 23 yaşındaki Ángel, kamyonuyla yedi ay önce çalışmaya başladığını ve meslekte kalıp kalamayacağını bilmediğini söyledi. Sevilla’dan 27 yaşındaki kamyon şoförü Sergio, çocukluğundan beri mesleği “soluduğunu” ancak artık bir değişikliği dışlamadığını belirtti.
CNTM (Ulusal Yük Taşımacılığı Konfederasyonu), “önlemlerin yetersiz ve bazı durumlarda ters etkili olduğu” ve “bir anlaşmaya varılmazsa hoşnutsuzluğu kontrol edemeyeceğimiz veya mobilizasyonları durduramayacağımız” uyarısında bulundu. Balıkçılık sektöründe bazı tekneler, yakıt fiyatı “aşılamaz” olduğu için zaten sadece iki günde bir çıkıyordu. Galiçya’da bir armatör, “Ekonomiler dayanamıyor ve dizel almak için kredi istemek bana biraz saçma geliyor” dedi. Çiftçiler ve hayvancılık üreticileri dizelle “kontrolsüz ve kitlesel spekülasyonu” kınadı ve CNMC’nin derhal harekete geçmesini talep etti.
Portekiz: Yavaş Sürüş Konvoyları ve Grev Yetkilendirmesi
Portekiz protestoları ağır araçların yavaş sürüş konvoyları biçimini aldı. 25 Eylül’de Portekiz hafriyat sektöründen 100’den fazla ağır araç, kuzey Portekiz’deki Paredes’te A42 otoyolunun Lordelo girişinde sabah saat 07.40 civarında başlayan bir yavaş sürüş protestosuna katıldı. Konvoy A41 otoyolu üzerinden güneye gitti ve ardından A1 boyunca Coimbra’ya doğru devam etti; protestonun Coimbra Sul çıkışında sona ermesi bekleniyordu. Organizatörler, güzergah boyunca gösteriye yaklaşık 500 ağır aracın katılmasının beklendiğini söyledi.
Gösteri, agrega çıkarma, taşıma, hafriyat ve hafriyat sektörüyle ilgili diğer faaliyetlerde yer alan şirketleri bir araya getirdi. Protesto Ulusal Cumhuriyet Muhafızları tarafından izlendi. Organizatörler, Portekiz’de dizel fiyatlarının 27 Şubat’ta litre başına 1.59 eurodan litre başına 2.22 euroya yükseldiğini belirterek artışı “tarihi” olarak nitelendirdi ve sektördeki şirketler için “sürdürülemez” bir durum yarattığını ifade etti.
Ayrı bir gelişmede, Bağımsız Mal Sürücüleri Sendikası (SIMM), toplu pazarlık müzakereleri tıkanmış kalırsa liderliğine grev bildirimi yayınlama yetkisi verdi. Sendika, üyelerin güçlü katılımla mandayı onayladığı bir Genel Kurul toplantısı düzenleyerek sendikaya müzakere süreci boyunca herhangi bir zamanda grev çağrısı yapma imkanı bıraktı. Toplantıda ayrıca potansiyel bir iş durdurma eylemine katılan profesyonelleri mali olarak tazmin etmek için bir grev fonu için kaynak mobilizasyonu onaylandı. Çatışmanın merkezinde SIMM’in toplu sözleşmeyi imzalamayı reddetmesi, özellikle sürücülerin çalışma süresi sınırlarındaki değişiklikler yer alıyordu. Sendika, yeni anlaşmanın yasal azami sınırlar olması gereken şeyleri normal çalışma saatlerine dönüştürdüğünü savunarak bunu kabul edilemez buldu: “Azami sınırlar azami sınır olmaya devam etmeli, kural değil”.
Sınır Ötesi Dinamikler ve Bölgesel Bağlam
İber protestoları AB genelinde benzer eylemlerle birlikte gerçekleşti. Politico, yakıt fiyatlarındaki keskin artışa karşı protestoların aynı anda birkaç Avrupa ülkesinde gerçekleştiğini ve Portekiz’de yüzlerce kamyonun katıldığını bildirdi. Portekizli yakıt şirketleri rezervlerin tükenmekte olduğu uyarısında bulundu ve gelecek konusunda karamsarlık ifade etti. EPCOL başkanı, “İran savaşının başlangıcında istisnai derecede yüksek rezervlerimiz vardı. Bu rezervler şimdi istisnai derecede düşük seviyelerde. Tasarrufları tüketiyoruz. Korkarım bu tamponlar tükeniyor” dedi.
Portekiz hükümetinin Maliye Bakanı, yakıt destek önlemlerinin “bir süre daha” yürürlükte kalacağını kabul ederek herhangi bir yeniden değerlendirmeyi Orta Doğu çatışmasının gidişatına bağladı. Bu kabul, tüm İber yanıtını karakterize eden belirsizliği yansıttı.
Siyasi Yansımalar ve Hükümetin Tutumu
İspanya Hükümetinin Yanıtı
İspanya hükümeti, fiyat artışını kontrol altına almakta yetersiz kalan dinamik bir indirim sistemi uyguladı. OCU, önlemlerin krizin acil etkisini hafifletmedeki “faydasını” kabul etti ancak “mevcut enflasyonist çerçevenin, özellikle fiyatların geçen yılın değerlerine dönmesinin olası olmadığı düşünüldüğünde, yeni yapısal stratejilere doğru ilerlemeyi gerektirdiğini” savundu. Tüketici örgütü, gelir düzeyine ve aile bütçesinde yakıt harcamasının ağırlığına dayalı olarak hanelere doğrudan yardım, toplu taşımanın güçlendirilmesi, paylaşımlı hareketliliğin teşvik edilmesi ve elektrikli araçlar için ultra hızlı şarj noktalarının artırılması gibi ek önlemler çağrısında bulundu.
OCU ayrıca fiyat gelişiminin “yakından izlenmesi” ve “pazar şeffaflığının garanti edilmesi” çağrısında bulunarak yakıt fiyatlarındaki düşüşlerin “artışlar kadar hızlı yansıtılmasını” sağlamayı talep etti. Örgüt, en pahalı ve en ucuz benzin istasyonları arasındaki tasarrufun bazı bölgelerde yılda 300 euroya ulaşabileceğini tahmin etti.
Portekiz Hükümetinin Yanıtı
Portekiz hükümeti, profesyonel dizel üzerindeki litre başına 10 euro sentlik sübvansiyonu yıl sonuna kadar uzattı ve taksi, itfaiye ve sosyal sektör için hedefli desteği 38 milyon euroluk bir paketle yeniden başlattı. Maliye Bakanı Joaquim Miranda Sarmento, enerji KDV’sinde indirim yerine gelir destek önlemlerini savunarak herhangi bir yeniden değerlendirmeyi Orta Doğu çatışmasının gidişatına bağladı. Hükümet ayrıca parlamentoya, artan yakıt fiyatlarının yarattığı ek KDV gelirini dengelemek için benzin ve dizel üzerindeki ISP oranlarının düşürülmesine izin veren geçici rejimin 31 Aralık’a kadar uzatılmasını önermeyi planladı.
Ancak kamyon şoförleri sendikası SIMM’in grev bildirimini yetkilendirmesi hem işverenler hem de hükümet için açık bir uyarı niteliğindeydi. Sektördeki önceki krizlerin hatırası, bu kararın siyasi ve ekonomik ağırlığını anlamaya yardımcı oldu. Sürücüler tutumlarını sertleştirdiğinde, çatışmanın ne kadar ileri gidebileceği ve ülkenin yeniden güçlü arz gerilimi anları yaşayıp yaşayamayacağı konusunda şüphe oluştu.
Değerlendirme: Bağımlılık ve Egemenlik İkilemi
Enerji Güvenliği ile Ulusal Egemenlik İlişkisi
İspanya ve Portekiz’deki yakıt krizi, enerji güvenliğinin ulusal egemenlikle doğrudan ilişkili olduğunu göstermektedir. İspanya’nın AB asgari vergi oranlarını uygulaması ve Portekiz’in ISP indirim mekanizması, küresel fiyat şoklarının etkisini hafifletme girişimlerini temsil etmektedir, ancak her iki ülke de Orta Doğu’daki jeopolitik kesintilere karşı yapısal olarak kırılgan kalmaktadır. İber Yarımadası’nın ithal rafine ürünlere bağımlılığı, AB’nin Rusya’dan enerji ithalatını aşamalı olarak sonlandırma politikasıyla birleştiğinde, krizin ortaya koyduğu ikili bir kırılganlık yaratmıştır.
Diğer Avrupa Ülkeleri ile Karşılaştırmalı Perspektif
İber protestoları, Almanya, İtalya, Birleşik Krallık, Hollanda, Belçika, Lüksemburg ve Kuzey ülkelerindekilerle hem benzerlikler hem de önemli farklılıklar göstermektedir.
Almanya’da protestolar, Emden’den Berlin’e bir araç konvoyu şeklinde sembolik bir biçim aldı. İtalya’da protestolar daha çatışmacıydı ve ülke çapında genel grevle sonuçlandı. Birleşik Krallık’ta en büyük duyurulan protesto sembolik bir başarısızlığa dönüştü. Hollanda, Belçika ve Lüksemburg’da protestolar yavaş sürüş eylemlerini depo blokaj girişimleriyle birleştirdi. Kuzey ülkelerinde protestolar, İsveç’in dijital “Yakıt Ayaklanması 2.0″ından Norveç’in planlanan Oslo’ya protesto konvoyuna kadar uzanıyordu.
İspanya ve Portekiz’de protestolar, Madrid’deki kitlesel gösterileri Portekiz otoyollarındaki yavaş sürüş konvoylarıyla birleştirdi. Paseo de la Castellana’daki İspanyol gösterisi, katılımcı sayısı 5.000 ile 20.000 arasında tahmin edilerek Avrupa yakıt krizindeki en büyük tekil protesto olaylarından birini temsil etti. Yüzlerce ağır aracın katıldığı ve Ulusal Cumhuriyet Muhafızları tarafından izlenen Portekiz konvoyları, hafriyat sektöründeki şirketleri üç otoyol boyunca koordineli bir eylemde bir araya getirdi.
Politika yanıtı açısından İspanya, kriz geliştikçe birden fazla kez ayarlanan dinamik bir indirim sistemine güvendi; Portekiz ise profesyonel dizel sübvansiyonlarını ve belirli sektörlere yönelik hedefli desteği uzattı. Her iki ülkenin maliye bakanları yeniden değerlendirmelerini Orta Doğu çatışmasının gidişatına bağlayarak tüm Avrupa yanıtını karakterize eden belirsizliği yansıttı.
Toplumsal Hareketlerin Dönüştürücü Potansiyeli ve Sınırlılıkları
İber yakıt protestoları, Güney Avrupa ekonomilerinde toplumsal hareketlerin hem potansiyelini hem de sınırlılıklarını ortaya koymaktadır. Madrid’deki İspanyol kamyon şoförleri gösterisi, protestocuların “birkaç ay daha grevde dayanabilecekleri” uyarısıyla kitlesel mobilizasyon kapasitesini gösterdi. Portekiz hafriyat sektörünün koordineli konvoyları, sektöre özgü grupların trafiği kesintiye uğratma ve kamu dikkatini çekme yeteneğini gösterdi.
Ancak hareketler yapısal değişim elde etme yeteneklerinde sınırlı kaldı. İspanyol hükümetinin indirimleri ayarlandı ancak temelden yeniden tasarlanmadı ve Portekiz hükümetinin destek paketi uzatılmış olsa da temel fiyat seviyelerini ele almadı. Portekiz’de SIMM’in grev yetkilendirmesi potansiyel bir tırmanmayı temsil ediyordu, ancak grev henüz çağrılmamıştı ve sonuç belirsiz kaldı.
Sonuç
İspanya ve Portekiz’de 2026 yakıt krizi, küresel enerji jeopolitiğinin Güney Avrupa ekonomileri üzerindeki etkisini çarpıcı biçimde ortaya koymuştur. İspanyol dizel fiyatlarının İran savaşının başlangıcından bu yana yüzde 34.4 artması ve Portekiz dizelinin litre başına 2.22 euroya ulaşması, kamyon şoförlerini, çiftçileri, balıkçıları ve sıradan tüketicileri artan maliyetlerle mücadeleye itti. Katılımcı sayısı 5.000 ile 20.000 arasında tahmin edilen Madrid’deki kitlesel gösteri ve Portekiz otoyollarındaki yavaş sürüş konvoyları, İber Yarımadası’ndaki en önemli protesto eylemlerini temsil etti.
İspanyol ve Portekiz hükümetlerinin vergi indirimleri ve hedefli sübvansiyonlara dayanan yanıtları geçici rahatlama sağladı ancak krizin yapısal nedenlerini ele almadı. OCU’nun “yapısal stratejiler” çağrısı ve Portekiz sendikasının grev bildirimi yetkilendirmesi, mevcut çerçevenin yetersiz olduğunun giderek daha fazla kabul edildiğini yansıttı.
Krizin uzun vadeli sonuçları, İspanya ve Portekiz’in enerji arz güvenliği stratejilerini yeniden gözden geçirmesini ve enerji fiyat şoklarına karşı daha koordineli bir Avrupa yaklaşımı için baskı yapmasını gerektirebilir. AB genelinde benzer eylemlerle birlikte gerçekleşen protestoların sınır ötesi dinamikleri, Güney Avrupa’da enerji ve geçim maliyeti konuları etrafında gelecekteki mobilizasyonların potansiyeline işaret etmektedir.
Kaynaklar
- El Debate. 2026, 30 Eylül. Hükümetin yeni indirimiyle benzin istasyonlarında bugün benzin ve dizel için ödemeniz gereken fiyat.
- El Imparcial. 2026, 8 Mart. Solbes yakıt vergilerini düşürmeyi yanlış buluyor.
- Xinhua. 2026, 25 Eylül. Yüzlerce kamyon Portekiz’de artan yakıt maliyetlerine karşı protestoya katıldı.
- Diário do Distrito. 2026, 22 Mart. Bağımsız Mal Sürücüleri Sendikası müzakereler başarısız olursa olası grevi kabul ediyor.
- RTP. 2026, 20 Eylül. Portekiz’de yakıt fiyatları bugün tarihi zirvelere ulaştı.
- Báo Thế giới và Việt Nam. 2026, 22 Eylül. AB’nin yeni enerji şoku: Yakıt fiyatları rekor kırdı, enflasyon baskısı yeniden ısındı.
- Heraldo. 2026, 30 Eylül. OCU’ya göre benzin ve dizel yardımlara rağmen yüzde 30’dan fazla arttı, yapısal önlemler talep ediyor.
- Antena 3. 2026, 23 Mart. Nakliyeciler, çiftçiler ve balıkçılar yardımları yetersiz buluyor ve protesto tehdidinde bulunuyor: “Nasıl dayanacağımızı bilmiyorum”.
- TASS. 2026, 25 Eylül. AB ülkelerinde artan yakıt fiyatlarına karşı protestolar patlak verdi — Politico.
- Diário do Distrito. 2026, 20 Mart. Sürücüler greve yeşil ışık yaktı.
- RTP. 2026, 6 Eylül. Portekiz’de yakıt fiyatları tarihi zirvelere dönüyor.
- Euronews. 2026, 30 Eylül. Avrupa’da dizel vergileri: Hangi ülkeler en fazla alıyor?
- ABC. 2026, 30 Eylül. Yakıt fiyatlarındaki artış cebinizde damla damla nasıl kronikleşiyor.
- El Imparcial. 2026, 19 Mayıs. Protestolar Madrid’i felç etti: “Birkaç ay daha grevde dayanabiliriz”.
- Xinhua. 2026, 21 Eylül. Vergi indirimlerine rağmen Portekiz’de yakıt fiyatları rekor seviyelere ulaştı.
- Sol. 2026, 26 Mayıs. ANTRAM konu arşivi.
- BHRT. 2026, 19 Eylül. AB’de yakıt fiyatları rekor seviyelere ulaştı, dizel marjlarında zirve Ekim ayında bekleniyor.
- El Imparcial. 2026, 13 Mart. Benzin ve dizel 1,5 ve 1,4 euroda yeni tarihi rekorlara ulaştı.
- Aragón Radio. 2026. Çiftçiler arşivi.
- RTP. 2026, 29 Eylül. Yakıt karne uygulaması? “Biraz karamsarım ve rezervler tükeniyor”, diyor yakıt şirketleri sorumlusu.
Sefa Yürükel
Danimarkalı Türk etnograf ve sosyal antropolog (MA)
Aarhus Üniversitesi, 1997
Bağımsız Araştırmacı
Araştırma Alanları: Uluslararası Politika, Kamu Uluslararası Hukuku, Jeopolitik, Sosyoloji, Psikoloji, Kültürel Çalışmalar, Sistemler ve Yapılar.
